PSAUME 113.
In exitu Israel de Ægypto, * domus Jacob de populo barbaro;
Facta est Judæa sanctificatio ejus; * Israël potestas ejus.
Mare vidit et fugit; * Jordanis conversus est retrorsùm.
Montes exultaverunt ut arietes, * et colles sicut agni ovium.
Quid est tibi mare, quod fugisti? * et tu, Jordanis, qui conversus es retrorsùm?
Montes exultâstis sicut arietes? * et colles sicut agni ovium?
A facie Domini mota est terra, * à facie Dei Jacob.
Qui convertit petram in stagna aquarum, * et rupem in fontes aquarum.
Non nobis, Domine, non nobis: * sed nomini tuo da gloriam, super misericordiâ tuâ et veritate tuâ;
Nequando dicant gentes: * Ubi est Deus eorum?
Deus autem noster in cœlo: * omnia quæcumque voluit, fecit.
Simulacra gentium argentum et aurum, * opera manuum hominum.
Os habent, et non loquentur * oculos habent, et non videbunt.
Aures habent, et non audient; * nares habent, et non odorabunt.
Manus habent, et non palpabunt; pedes habent, et non ambulabunt; * non clamabunt in gutture suo.
Similes illis fiant qui faciunt ea, * et omnes qui confidunt in eis.
Domus Israel speravit in Domino: * adjutor eorum et protector eorum est.
Domus Aaron speravit in Domino: * adjutor eorum et protector eorum est.
Qui timent Dominum, speraverunt in Domino: * adjutor eorum et protector eorum est.
Dominus memor fuit nostri, * et benedixit nobis.
Benedixit domui Israel; * benedixit domui Aaron.
Benedixit omnibus qui timent Dominum, * pusillis cum majoribus.
Adjiciat Dominus super vos, * super vos et super filios vestros.
Benedicti vos à Domino, * qui fecit cœlum et terram.
Cœlum cœli Domino: * terram autem dedit filiis hominum.
Non mortui laudabunt te, Domine, * neque omnes qui descendunt in infernum.
Sed nos qui vivimus, benedicimus Domino, * ex hoc nunc et usquè in seculum.